Wat houd jij nog in stand dat zijn werk heeft gedaan? In oktober laat de natuur los. Bladeren verkleuren en vallen. Wat in de lente ontstond en in de zomer groeide, begint langzaam af te breken. We noemen dat verval. Maar in de natuur is verval geen mislukking. De bladeren die op de grond vallen, worden voeding voor wat later opnieuw zal groeien. Wat verdwijnt, is niet zomaar weg. Het verandert van vorm en krijgt een andere functie in het geheel. De natuur lijkt iets te begri

Hij bouwde een internationaal softwarebedrijf van nul tot 47 medewerkers en 4 miljoen dollar recurring revenue. Verkocht het. Onderweg ontdekte hij dat ondernemen meer vergt dan een goed product en een strak businessmodel. Dit is het verhaal van Jonathan van Driessen: over de mythe van de voorspelbare formule, de eenzaamheid van het leiderschap en wat er overblijft als je de kar mag loslaten. Alles begon toevallig. Jonathan van Driessen startte zijn carrière als IT-consultant

De zomer heeft een ander ritme. De urgentie neemt af. Agenda's worden lichter. Voor veel leiders is dit een van de weinige momenten in het jaar waarop er voldoende ruimte ontstaat om uit te zoomen en het grotere geheel te zien. Onlangs nam de wereld afscheid van David Hockney, een van de invloedrijkste kunstenaars van onze tijd. Zijn hele leven lang keerde hij terug naar dezelfde landschappen, dezelfde bomen en hetzelfde licht. Niet omdat er niets veranderde. Omdat alles voor

Hoe Laura een andere manier van leiden vond Van buitenaf leek de carrière van Laura Kunnen een succesverhaal. Ze bereidde zich voor op een management buy-out en een toekomstige CEO-rol binnen een groeiend internationaal logistiek bedrijf. Haar pad leek helder. Maar vanbinnen begon er iets te schuren. “Ik voelde dat ik ondersteuning nodig had om tijdens dat hele proces verbonden te blijven met mezelf”, vertelt Laura. “Ik werkte in een erg rationele, prestatiegerichte omgeving.

Juni heeft iets dubbel. De dagen zijn lang, de energie stijgt. In organisaties voelt het vaak alsof iedereen nog één keer wil versnellen voor de zomer. Deadlines moeten gehaald worden. Projecten worden nog snel afgerond. Het gaspedaal gaat nog één keer dieper in. En net daarom is juni ook een belangrijke maand voor leiderschap. Want terwijl de buitenwereld versnelt, ontstaat intern vaak iets anders: vermoeidheid, fragmentatie, een systeem dat nog draait, maar steeds minder re

Mei is een bijzondere maand. Niet meer pril, maar ook nog geen volle oogst. Een tussenruimte, waarin zichtbaar wordt wat zich begint te vormen. Ook in organisaties bestaat deze fase. Initiatieven krijgen vorm. Ideeën beginnen te leven. Er ontstaat volop beweging. Dat voelt vaak als vooruitgang. Maar precies daar ontstaat ook een andere uitdaging. Niet alles wat groeit, verdient jouw aandacht. De misvatting van groei Veel leiders reageren op groei door méér te doen. Alsof elke

Bart Vanhalle (49) balanceerde tussen twee grote, succesvolle carrières. Zijn agenda was overvol en de vraag die hem naar coaching dreef, was helder: moet ik kiezen? Wat volgde bij Debbie Baute was geen simpele time-management cursus, maar een diepgaande, holistische reis naar zichzelf. Bart, een snelle denker wiens neurodivergente brein met 101 zaken tegelijk bezig is, voelde direct de klik. Hij zocht naar een coach voor zijn werk, maar vond een facilitator voor een belangri

Na de vulkaanuitbarsting Een tijd geleden bezocht ik het Nationaal Park Timanfaya op Lanzarote. Op het eerste gezicht voelt het als een plek waar het leven verdwenen is. Het landschap is droog en donker, vormgegeven door lava en stilte. Het is moeilijk voor te stellen dat hier ook maar iets kan groeien. In de 18e eeuw bedekte een reeks vulkaanuitbarstingen een groot deel van het eiland. Hele dorpen werden verwoest en het land werd onbewoonbaar. Wat ooit leefde, veranderde in