Hoe Laura een andere manier van leiden vond Van buitenaf leek de carrière van Laura Kunnen een succesverhaal. Ze bereidde zich voor op een management buy-out en een toekomstige CEO-rol binnen een groeiend internationaal logistiek bedrijf. Haar pad leek helder. Maar vanbinnen begon er iets te schuren. “Ik voelde dat ik ondersteuning nodig had om tijdens dat hele proces verbonden te blijven met mezelf”, vertelt Laura. “Ik werkte in een erg rationele, prestatiegerichte omgeving.

Juni heeft iets dubbel. De dagen zijn lang, de energie stijgt. In organisaties voelt het vaak alsof iedereen nog één keer wil versnellen voor de zomer. Deadlines moeten gehaald worden. Projecten worden nog snel afgerond. Het gaspedaal gaat nog één keer dieper in. En net daarom is juni ook een belangrijke maand voor leiderschap. Want terwijl de buitenwereld versnelt, ontstaat intern vaak iets anders: vermoeidheid, fragmentatie, een systeem dat nog draait, maar steeds minder re

Mei is een bijzondere maand. Niet meer pril, maar ook nog geen volle oogst. Een tussenruimte, waarin zichtbaar wordt wat zich begint te vormen. Ook in organisaties bestaat deze fase. Initiatieven krijgen vorm. Ideeën beginnen te leven. Er ontstaat volop beweging. Dat voelt vaak als vooruitgang. Maar precies daar ontstaat ook een andere uitdaging. Niet alles wat groeit, verdient jouw aandacht. De misvatting van groei Veel leiders reageren op groei door méér te doen. Alsof elke

Bart Vanhalle (49) balanceerde tussen twee grote, succesvolle carrières. Zijn agenda was overvol en de vraag die hem naar coaching dreef, was helder: moet ik kiezen? Wat volgde bij Debbie Baute was geen simpele time-management cursus, maar een diepgaande, holistische reis naar zichzelf. Bart, een snelle denker wiens neurodivergente brein met 101 zaken tegelijk bezig is, voelde direct de klik. Hij zocht naar een coach voor zijn werk, maar vond een facilitator voor een belangri

Na de vulkaanuitbarsting Een tijd geleden bezocht ik het Nationaal Park Timanfaya op Lanzarote. Op het eerste gezicht voelt het als een plek waar het leven verdwenen is. Het landschap is droog en donker, vormgegeven door lava en stilte. Het is moeilijk voor te stellen dat hier ook maar iets kan groeien. In de 18e eeuw bedekte een reeks vulkaanuitbarstingen een groot deel van het eiland. Hele dorpen werden verwoest en het land werd onbewoonbaar. Wat ooit leefde, veranderde in

Leiderschap draait niet alleen om ratio en strategie, maar ook om wie je bent als mens. Malik Azzouzi ontdekte dat pas echt toen hij bij Debbie een coachingstraject startte. Wat begon met energieverlies en stress, eindigde in een radicale -meer gealigneerde- keuze, op professioneel én persoonlijk vlak. Met zijn stevige rugzak aan vaardigheden bouwde Malik Azzouzi (41) aan een prachtig professioneel pad dat zich kenmerkt door leidinggevende functies met een focus op marketing,

In tijden van transitie ontstaat bijna automatisch één reflex: versnellen. Meer initiatieven. Sneller beslissen. Snelheid voelt als daadkracht. Ze geeft ons het gevoel dat we grip hebben. Dat we handelen in plaats van afwachten. Maar vaak versnellen we omdat het ongemakkelijk is om niet te weten. Omdat stilstand ons confronteert met wat nog niet uitgekristalliseerd is. In complexe systemen brengt extra snelheid zelden echte helderheid. Ze kan beweging creëren, maar ook verhul

Sommige stilte voelt ruim en helder. Ze brengt focus, ademruimte en overzicht. Andere stilte voelt anders. Netjes, vriendelijk en tegelijk leeg. Vergaderingen verlopen soepel, maar er wordt weinig nieuws gezegd. Teams leveren wat gevraagd wordt, maar nemen nauwelijks initiatief. Besluiten worden genomen en verdwijnen geruisloos in de achtergrond. Dit is geen rust. Dit is bevriezing. Bevroren raken is geen onwil Wanneer druk te lang aanhoudt, of onzekerheid te groot wordt, kun