Niet harder denken. Beter kijken.

De zomer heeft een ander ritme.

De urgentie neemt af.

Agenda's worden lichter.

Voor veel leiders is dit een van de weinige momenten in het jaar waarop er voldoende ruimte ontstaat om uit te zoomen en het grotere geheel te zien.

Onlangs nam de wereld afscheid van David Hockney, een van de invloedrijkste kunstenaars van onze tijd. Zijn hele leven lang keerde hij terug naar dezelfde landschappen, dezelfde bomen en hetzelfde licht.

Niet omdat er niets veranderde.

Omdat alles voortdurend verandert.

Zijn werk herinnert ons aan iets wat veel leiders vergeten:

Zien is niet hetzelfde als kijken.

De meeste leiders besteden hun dagen aan het oplossen van problemen, het nemen van beslissingen en het reageren op wat hun aandacht vraagt. Daardoor raken we getraind in het opmerken van wat ontbreekt, wat niet werkt en wat beter moet.

Maar ecosystemen tonen zich op een andere manier.

Ze laten zien waar leven wil ontstaan.

Vaak herken je het meteen.

Een samenwerking die als vanzelf vorm krijgt.

Een gesprek dat telkens opnieuw opduikt.

Een medewerker die zichtbaar energie krijgt van meer verantwoordelijkheid.

Een project dat vaart maakt zonder dat er voortdurend aan getrokken moet worden.

Dat zijn signalen.

Het ecosysteem laat zien waar energie aanwezig is.

Een van de belangrijkste verschuivingen in ecosysteemleiderschap is de beweging van fixen naar waarnemen.

Niet:"Wat is hier mis?"

Maar:"Wat leeft hier?"

Want waar aandacht naartoe gaat, volgt vaak ook energie, tijd en ondersteuning.

Als leiders geven we mee vorm aan ons ecosysteem door waar we onze aandacht op richten.

Daarom wil ik je deze zomer uitnodigen tot één eenvoudige vraag:

Wat leeft er vandaag in jouw ecosysteem dat meer aandacht verdient?

Soms ontstaat de volgende stap niet door harder na te denken.

Soms begint ze met helderder te zien.

Afbeelding: Tree Tunnel (2005) David Hockney